O różnościach poważnie lub mniej poważnie.

Mowa jest srebrem

Dzisiaj króciutko:

Bo czasami dobrze jest pomilczeć. Po prostu.

Wszyscy wokół mówią, krzyczą, przegadują jeden drugiego, a ja czasami wolę pomilczeć.  Kiedy dwoje ludzi rozmawia, czasami mówi się o „niezręcznej ciszy”, która zapada nagle, znienacka. Ale czy zawsze jest to niezręczna cisza? Być może niektórym tak się właśnie wyda, ale okazuje się, że cisza może dawać także pewnego rodzaju… komfort. Możesz mieć dziesiątki osób, z którymi możesz sobie porozmawiać, na tematy mniej lub bardziej poważne, ale czy masz taką osobę, z którą możesz sobie pomilczeć? I nie będzie niezręcznie?

Czasami jest tak, że słowa są zupełnie niepotrzebne, czasami zastąpi je jeden uśmiech, spojrzenie, czy gest. Chwile takie są niesamowite, być może dlatego nie zdarzają się zbyt często.

Zwykło się mówić, że mowa jest srebrem, a milczenie złotem. Coś w tym musi być, zważywszy na to, że cisza w dzisiejszym świecie jest czymś rzadkim, a przez to cennym. Warto na to uważać.

Pewien pan (Dave Tyson Gentry) powiedział kiedyś, że „prawdziwa przyjaźń przychodzi wówczas, gdy cisza między dwojgiem ludzi nie jest męcząca.” Szczęściem jest znaleźć taką osobę. Cisza naprawdę wtedy nie jest męcząca, jest ucieczką od wszechobecnego hałasu. I moim zdaniem,  cisza jest czymś niedocenianym. Przyszła mi na myśl jeszcze jedna rzecz. Kiedy między dwiema osobami zdarzy się taka cisza, która wcale nie jest niezręczna, paradoksalnie może się okazać, że jest to jeden z tych momentów, kiedy naprawdę się słuchają.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s